İngilizce

Okulumuzda İngilizce bir ders saati değil, günlük yaşamın kendisidir. Türkçe bilmeyen native speaker öğretmenimiz, okulun açık olduğu her gün tam zamanlı olarak çocuklarla birliktedir. Bu, çocuğun İngilizceye 'ders' olarak değil, iletişim kurmanın tek yolu olarak ihtiyaç duyduğu bir ortam yaratır: öğretmenle anlaşabilmek için gerçekten İngilizce konuşmak gerekir. Oyunlarla, şarkılarla, günlük hayattaki konuşmalarla ve alışveriş canlandırması gibi rol yapma etkinlikleriyle İngilizceyi soyut bir bilgi değil, yaşanan bir deneyim haline getiririz. Bu 'immersion' (dile daldırma) yöntemi sınıfla sınırlı kalmaz — öğretmenimiz kahvaltıda, öğle yemeğinde, bahçe oyununda, atölyede de çocukların yanındadır; çorbasını istemek, arkadaşına salıncakta sırasını söylemek, kaydıraktan önce izin istemek gibi en sıradan anlar bile İngilizce pratiğine dönüşür. Sonuç, ezber yerine gerçek iletişim kurarak öğrenmedir — tıpkı anadilini öğrenir gibi.